sevgiye mahkum olmuş bir sır gibi yaşanabilen anlamsız bir o kadar lanetli bir dokunuş.. çekimserlik kemirirken lanetli yüreğii, karamsar bir his çöker kapkaranlık dünyaya... altın yapraklar gibi tek tek düşer karanlık gecede gökyüzünden acılar... sanki binbirr acının kapılarını açarmışcasına, altın yapraklar kapatır toprağı, mezarlar parlar gecelerde, alıkoyar gece senden sebebsizce hayatını, aldanırsın rüyalarında gördüğün en korkunç en mutluluk verici hallerine.. düşünmek istemezsin ama yine düşündürür hayat kendini. hedeflerin ideallaerin olmadan sorumsuzca yaşamak istersin ama hayat sana bir hedef belirler kendi çıkarları için... yaşlanmak da istersin tatmak istersin herşeyini kendinle doluu ama yalnızca kendini düşünmek istersin, olmaaz çünkü sen bu hayatttasın yaşadığın sürece kendini değil çevrendeki insanları da düşünmek zorundasın.. gerçeklerden kaçmayı sevmediğin halde, acı veren hayatın gerçeklerinden kaçarsınn, çünkü sen mecbursun.. kendi hayal dünyan olmadan yaşamak istersin ama olmaz bu kadar olumsuzluk yaratırken hayat mecbursun kendi hayal dünyanı kurmaya.. hayal dünyanda kendine dost görebileceğin insanlar olur, çünkü gerçek hayatında herkes seni sebepsiz yere sırtından vurmuştur.. artık tik olmuştur bu senin için sürekli etrafını kolaçan edersin ve beklersin kimden kötülük göreceğim diye.. en iyisi bu hayatın şah damarlarını kesmek kanatmak ve pis kanı akıttmakk.. kötülüklerin kol gezdiği bu hayatı tmamen bitirmekktir görevinnn ... [b][i]